Wielość, różność, osobność. Poezja kobiet bo na pewno nie jest to "poezja kobieca" - zebrana w tomie Solistki nie broni się ani nie atakuje. Po prostu jest, bardzo samoświadoma. Solistki to brakujące ogniwo rozwoju poezji polskiej ostatnich 20 lat. Imponujące!

Kazimiera Szczuka

...............................................................

W dobie dyskusji nad politycznymi parytetami płci, antologia Solistki wyraźnie pokazuje, że w poezji parytety już dawno zostały osiągnięte. I że polska poezja nie ma na imię Marcin (jak ongiś twierdzono), ale także Marzanna, Izabela, Łucja, Anna, Kamila...

Osobliwy i bardzo ciekawy przegląd wierszy poetek rżnych roczników – od formacji „bruLionu", po wchodzące w dojrzałość już w wolnej Polsce. I wiersze też rżnorodne – od klasycyzmu po neolingwizm.
Reprezentatywne spektrum, a lektura pouczająca. Nie tylko dla feministek/feministów.

Jarosław Klejnocki